Onze Kennel.

 

Hoe het begon...

 

Mijn besmetting met het Labrador-virus is zo'n 20 jaar geleden begonnen. Het is eigenlijk het bekende verhaal. We hadden inmiddels kleine kinderen en we wilden graag een hond. Het werd een zwarte Labrador via via van de Universiteitskliniek in Utrecht. We hebben er verder nooit mee gefokt, maar hebben er heel veel plezier van gehad en deze dame is zonder problemen 12 jaar geworden. In die tijd waren zwart en blond dé kleuren van de Labrador. De bruine (chocolade) was eigenlijk net in opmars.

Deze bruine verleiding is acht en half jaar de moeder van onze Labrador-familie geweest, en dat was Tara (Cadbury's Bedale). De moeder van Tara is afkomstig uit Soest. Zij is gefokt door Marcelle Temming. Tara heeft 4 nesten gekregen en er zijn in totaal 23 pups geboren. Deze pups zijn terug te vinden van Maastricht tot Friesland. Voor zo'n prestatie verdiende ze een eigen kennelnaam en dat is "Hope of Cadbury" geworden. Nu is Cadbury niet zomaar een naam, het is de naam van een overheerlijke Engelse Chocolade" (lees bruine labrador). Het is werkelijk een regelrechte verslaving.

Uit twee nesten van Tara hebben we twee pups aangehouden. Uit het tweede nest is dat Toef (Celine Hope of Cadbury) uit een combinatie met "Fairywood's Napoleon". Uit het derde nest van Tara hebben we Teun (Sam's Denise Hope of Cadbury) gehouden uit een combinatie met "Tjotte's Brown Buffon Bear".

Dit drietal vormde de basis voor onze kennel "Hope of Cadbury". Inmiddels hebben we afscheid moeten nemen van Tara en Toef.

Na vele tegenslagen hebben we toch besloten om weer verder te gaan met onze verschrikkelijk leuke hobby en toen zijn we opzoek gegaan naar een nieuwe bruine dame en zo kwam Juffertje bij ons.

Na lang zoeken wilde we nog graag een vierde labrador erbij, en zo kwam onze eerste gele dame bij ons, onze Tjeda.
We hopen met Juf en Tjeda weer een nieuwe basis te hebben om onze dromen waar te mogen gaan maken.

Eric en Thelma Viveen.

 

Teun, Toef en Tara.